Ο Κύριος Κωνσταντόπουλος στο συνέδριο του ACSTAC!

Γράφουν οι Ελένη- Αντιγόνη Τσακπίνη και Άννα Σπελέτα

Οι μαθητές που συμμετέχουν στο συνέδριο του ACSTAC είχαν την τιμή να παρεβρεθούν στην ομιλία του κ.Αθανάσιου Κωνσταντόπουλου , ο οποίος είναι μία εξαιρετική προσωπικότητα . Είναι πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του CERTH και καθηγητής της Χημικής Μηχανικής στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης . Είναι εξειδικευμένος στην επιστήμη και τεχνολογία των νανοσωατιδίων και των αερολυμάτων. Ακόμα είναι ιδρυτής και διευθυντής του  Εργαστηρίου Τεχνολογίας και Αερολυμάτων στο ΙΔΕΠ και στο ΕΚΕΤΑ(CERTH).

Στην ομιλία του , ο κύριος Κωνσταντόπουλος αναφέρθηκε στην εξέλιξη της τεχνολογίας , στους σταθμούς της τεχνολογικής εξέλιξης εστιάζοντας στους H/Y στην νανοτεχνολογία και τα νανοΫλικά, που ακόμα βρίσκονται σε έρευνες. Επίσης αναφέρθηκε στις δραστηριότητες του CERTH και μας ενημέρωσε για την πορεία του κέντρου έρευνας αυτού. Τέλος μίλησε για την σημαντικότητα της καινοτομίας στη σημερινή εποχή.

Γενικότερα, η ομιλία του ήταν διαδραστική και υπήρχε συζήτηση ανάμεσα στο κοινό και τον κ.Κωνσταντόπουλο. Το χιούμορ του και η ετοιμότητα του τον έκαναν ιδιαίτερα ελκυστική την παρουσίαση του.

Advertisements

Nature vs Nurture

Γράφει Αγνή Παπαδημητρίου

Την πρώτη μέρα του 5ου ετήσιου συνεδρίου ACSTAC παρακολουθήσαμε στον τομέα της βιολογίας μια πολύ ενδιαφέρουσα εργασία της Φαίη Μεταξά από τα εκπαιδευτήρια Κωστέα Γείτονα με θέμα «Environment or Heredity: What shapes us? Twin studies provide inside».

Η παρουσίαση περιελάμβανε ένα πείραμα : Μελέτησαν τη συμπεριφορά διδύμων, αφού τα απομάκρυναν το ένα από το άλλο με σκοπό να εξαγάγουν συμπεράσματα για την επίδραση του περιβάλλοντος στη διαμόρφωση της συμπεριφοράς της.Διαπίστωσαν λοιπόν πως το περιβάλλον επιδρά καταλυτικά στη συμπεριφορά των ατόμων και είναι η αιτία για την οποία διαμορφώνονται διαφορετικά οι επιμέρους συμπεριφορες ακόμα και των δίδυμων αδερφών.Συμπέρασμα;Ιδιοφυίες και μη , μπορείτε να το πετύχετε εφόσον είστε κατάλληλα προετοιμασμένοι.

Ενεργειακά vs Αθλητικά ποτά

Γράφει η Μάγδα Μαυρίδου

Την δεύτερη μέρα του συνεδρίου έγινε μια πολύ ενδιαφέρουσα και εποικοδομητική παρουσίαση από τα παιδιά του 7ου σχολείου Καλαμαριάς με θέμα τα  ενεργειακά ποτά και την κατανάλωση τους. Τα παιδιά  άριστα καταρτισμένα για το θέμα που πραγματεύονταν τόνισαν πώς η χρήση των ενεργειακών αθλητικών ποτών πρέπει να γίνεται με προσοχή και μέτρο. Τόνισαν πως ένα τόσο σημαντικό ζήτημα που επηρεάζει άμεσα την ζωή κυρίως των εφήβων και των αθλητών δεν παίρνει την έκταση που του αρμόζει με αποτέλεσμα η χρήση των ενεργειακών ποτών να μην γίνεται σωστά.

Η κύρια διαφορά των ενεργειακών και των αθλητικών ποτών είναι πως τα πρώτα περιέχουν υδατάνθρακες σε υψηλό ποσοστό-κυρίως καφείνη- σε αντίθεση με τα δεύτερα που περιέχουν αρκετή ενέργεια, περίπου 5-8γρ υδατανθράκων στα 100ml. Επιπλέον τα αθλητικά ποτά καταλώνονται αποκλειστικά από αθλητές σε τακτικές δόσεις πριν, κατά τη διάρκεια και μετά από την άσκηση , ώστε να υπάρχει χρόνος , για να αξιοποιηθούν οι υδατάνθρακες από τον οργανισμό τους , ενώ τα ενεργειακά ποτά καταναλώνονται από νέους σε μεγάλες ποσότητες και συνήθως σε ανάμειξη με αλκοόλ πράγμα που είναι καταστροφικό.

Οι μαθητές του 7ου λυκείου υποστήριξαν πως η άγνοια των νεαρών αθλητων και των εφήβων οδηγούν στην λανθασμένη χρήση των ενεργειακών ποτών και σε πολλές βλαβερές συνέπειες για τον οργνισμό. Τέλος,προτάθηκε από τους μαθητές να γίνεται σωστή ενημέρωση από τα ΜΜΕ καθώς και από τα σχολεία.

H άθληση μέσα από τα μάτια ενός φυσικού

Γράφουν οι Άννα Σπελέτα, Ελένη-Αντιγόνη Τσακπίνη

και η Νικολέτα Σαμιώτη

Την πρώτη μέρα του συνεδρίου ACSTAC , στο πρώτο κύκλο των εργασιών, στο κλάδο της Φυσικής παρουσιάστηκε μια πολύ ενδιαφέρουσα εργασία από μία όμαδα μαθητών του Κολλεγίου Ανατόλια, του Γιώργου Καμεντσίδης,του Νικόλα Νταπίλη και του Χαράλαμπου Κόκκαλη.Ο τίτλος της εργασίας ήταν «Η μηχανική των Sports».Με τη βοήθεια του καθηγητή  κατάφεραν να μας εντυπωσιάσουν κάνοντας την  παρουσίαση τους διαδραστική και ζωντανή με την προβολή βίντεο και την χρήση του πίνακα.Τα παραδείγματα που χρησιμοποίησαν για να στηρίξουν την έρευνα τους ήταν παρμένα από την καλαθοσφαίτιση,τον στίβο και την αντισφαίριση.Ήταν πραγματικά μια πολύ πρωτότυπη εργασία.

Συγχαρητήρια στα παιδιά που κατάφεραν να κινήσουν το ενδιαφέρον του κοινού, το οποίο ήταν πολύ ενεργό , καθώς εκφράστηκαν πολλά θετικά σχόλια!

ACSTAC 2016

Γράφει η Μάγδα Μαυρίδου

Πλήθος μαθητών και καθηγητών γεμίζουν τις αίθουσες του Αμερικανικού Κολλεγίου Ανατόλια στο 5ο ACSTAC, πράγμα που φανερώνει ότι το ACSTAC διαδίδεται ολοένα και περισσότερο στους  μαθητικούς κύκλους.Οι εργασίες που  υποβλήθηκαν φέτος είναι πάνω από 250 και οι καθηγητές , οι μαθητές και οι επισκέπτες είναι πάνω από 1000. Υπήρχαν περιπτώσεις στις οποίες οι καρέκλες που  υπήρχαν στις αίθουσες δεν έφταναν για την κοσμοσυρροή των μαθητών, οι οποίοι, προκειμένου να παρακολουθήσουν τις εργασίες των συμμαθητών και φίλων τους, στέκονταν όρθιοι μέχρι το τέλος των παρουσιάσεων.Το ενδιαφέρον που έδειξαν μαθητές και καθηγητές για το φετινό συνέδριο ελπίζουμε να συνεχιστεί και για τα επόμενα χρόνια . Έτσι, ώστε να ερευνηθούν και να παρουσιαστούν ακόμα περισσότερα και συνθετότερα θέματα από τους μικρούς επιστήμονες του κάθε σχολείου.

Συνέντευξη με το δόκτωρα Αριστείδη Γωγούση

Γράφει η Δέσποινα Φραγκουλίδου

Tην Κυριακή 16 Φεβρουαρίου ένα ακόμη επιτυχημένο συνέδριο ACSTAC έφτασε στο τέλος του.  Mαθητές, καθηγητές, διοργανωτές και όσοι άλλοι συνέβαλαν με τον τρόπο τους στην πραγματοποίηση της διοργάνωσης αυτής γύρισαν τη σελίδα στο βιβλίο της εμπειρίας, μια σελίδα γραμμένη με κόπο, πάθος και συνέπεια. Το τελευταίο Session πραγματοποιήθηκε νωρίς το πρωί και έπειτα ακολούθησε το Closing ceremony, μια τελετή όπου τραγουδήσαμε, απονεμήθηκαν βραβεία, παρακολουθήσαμε τις ομιλίες του κ. Λυγερού και του κ. Γωγούση, μια τελετή όπου αποτυπώθηκε το πρόσωπο του ΑCSTAC, ένα άψογος συνδυασμός της επιστήμης με τη διασκέδαση.

Είχα την ευκαιρία μετά από την τελετή αποχαιρετισμού να συνομιλήσω με έναν διακεκριμένο επιστήμονα ,τον κ. Γωγούση ,έναν άνθρωπο αξιέπαινο, και πάνω από όλα έναν άνθρωπο προσιτό με την ικανότητα δημιουργίας μίας αίσθησης οικειότητας στο συνομιλητή του. Η πρώτη ερώτησή μου αφορούσε τo λόγο ενασχόλησης του με τη ρομποτική, στην οποία δίχως δεύτερη σκέψη απαντά:

“Ασχολήθηκα αρχικά λόγω περιέργειας, ήθελα να γνωρίζω, να μάθω ή να σκεφτώ αν είναι δυνατό οι μηχανές να αποκτήσουν αυτεπίβλεψη και αυτοσυνείδηση” και συνεχίζει λέγοντας “έτσι ώστε να προσεγγίσω την απάντηση, να κατανοήσω καλύτερα θέματα τέτοιους είδους και εξαιτίας της έφεσης μου στη δημιουργία εφευρέσεων αποφάσισα να ασχοληθώ με τη ρομποτική.”

Βλέποντας το βιογραφικό του κ.Γωγούση παρατήρησα πως έχει ασχοληθεί με φαινομενικά αντίθετους επιστημονικούς τομείς: τη Φιλοσοφία ,τον τομέα Ηλεκτρολόγων και Μηχανολόγων μηχανικών αλλά και τη Ρομποτική. ‘Όύσα περίεργη να μάθω το λόγο σπουδών τόσο διαφορετικών τομέων ρώτησα: “ Τι σας οδήγησε σε μία τέτοια απόφαση;” Η απάντηση ξεκάθαρη: “Δεν ήταν θέμα απόφασης αλλά προκαθορισμού. Δε μπορούσα να αντισταθώ στην ενασχόληση με παραπάνω από ένα αντικείμενα, για αυτό το λόγο ασχολούμαι και με άλλους τομείς όπως με τη μουσική, τη ζωγραφική και τη γλυπτική.”

Κατά την ομιλία του ο κ.Γωγούσης είχε παρουσιάσει τον τρόπο σύνδεσης των τομέων της Τεχνολογίας, της Φιλοσοφίας και της Επιστήμης. Έθεσα, λοιπόν, μία ερώτηση για το εάν υπήρξε κάποια εμπειρία που να τον κινητοποίησε έτσι ώστε να καταλήξει στη συγκεκριμένη θεωρία σχέσης μεταξύ όλων των επιστημών. Ο κ.Γωγούσης μού εξηγεί πως από τα γυμνασιακά του χρόνια τον απασχόλησε η θεωρία του Τransistor, η οποία ήταν δυσνόητη για τον ίδιο, έτσι αποφάσισε να αποκτήσει όσες γνώσεις απαιτούνταν για να την κατανοήσει. Τα μοντέλα που παρουσιάστηκαν κατά την ομιλία του, είναι μηχανολογικά ανάλογα της θεωρίας αυτής, όπως και άλλα που έχει δημιουργήσει.

Αποφάσισα να κλείσω τη συνέντευξη μου με μία ερώτηση που, ως έφηβη με αφορά ιδιαίτερα: “Πιστεύετε πως κάποιος νέος αξίζει να ασχοληθεί με τον τομέα της ρομποτικής;” ρωτώ και η απάντηση είναι απλή “εάν υπάρχει έφεση και ευχαρίστηση μέσα από την ενασχόληση με το σχεδιασμό μηχανισμών, η απάντηση βρίσκεται στη ρομποτική.” Λαμβάνοντας υπόψη πως πρόκειται για μία περίοδο κρίσης ρωτώ “Ανθίζει ο τομέας αυτός στην Ελλάδα;” και ο κ. Γωγούσης μού εξηγεί πως υπάρχει άνθιση σε όλο τον κόσμο εξαιτίας της σύνδεσης του με όλες τις επιστήμες, συνεπώς αυτό επηρεάζει και τη χώρα μας.

Έχοντας την ευκαιρία να συνομιλήσω, έστω και για λίγο, με έναν τόσο σημαντικό επιστήμονα συνειδητοποίησα πως το μυστικό της ζωής κρύβεται σε μια πρόταση “Ακολούθα πάντα την καρδιά σου.” Ίσως όλοι να έχουμε το νόημα της ζωής στα χέρια μας και να μην το βλέπουμε. Η θέληση για μάθηση, δημιουργία και η επιμονή φέρνουν πάντοτε αποτέλεσμα!

Ακραίες Θρησκευτικές Τελετουργίες: ενώνουν το κοινωνικό σύνολο;

Γράφει ο Γιώργος Φούντος

Στην κατάμεστη αίθουσα 315 του Macedonia Hall, κατά τη διάρκεια του δεύτερου Session, παρουσιάστηκε μία ακόμα εργασία με τίτλο «Πειραματική Νευροεπιστήμη: μελετώντας τις ανθρώπινες θρησκευτικές συμπεριφορές». Η εργασία παρουσιάστηκε από τρεις μαθήτριες του Κολλεγίου Ανατόλια: Εμμανουέλα Μηλιαρά, Έλενα Μπάσμπα και Βασιλική Χατζημιχαήλ. Στην εργασία τους, τα κορίτσια παρουσίασαν τα αποτελέσματα της έρευνας του δόκτορα Δημήτρη Ξυγαλατά η οποία αφορά τις ακραίες θρησκευτικές αντιλήψεις και το ψυχολογικό αποτέλεσμα τους, όχι μόνο στους συμμετέχοντες, αλλά σε όλη την κοινότητα.

Η παρουσίαση χωριζόταν σε τρία μέρη, τα δύο πρώτα αποτελούσαν τα δύο πειράματα που πραγματοποιήθηκαν από το δόκτωρα Ξυγαλατά και την επιστημονική του ομάδα, και το τρίτο, τα βιολογικά συμπεράσματα στα οποία έφτασαν μέσω αυτών των πειραμάτων. Το πρώτο πείραμα πραγματοποιήθηκε στο Sao Paolo της Ισπανίας και αποτελούσε τη μελέτη του εθίμου της Πυροβασίας. Όπως εξήγησαν και οι μαθήτριες, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αυτής, μέλη της κοινότητας καλούνται να περπατήσουν πάνω σε έναν διάδρομο στρωμένο με αναμμένα κάρβουνα. Η επιστημονική ομάδα τοποθετώντας παλμογράφους στους συμμετέχοντες και στους θεατές παρατήρησε το εξής: όταν τελούνταν το έθιμο, η καρδιά του συμμετέχοντος και των θεατών χτυπούσαν με τον ίδιο ρυθμό.

Το δεύτερο πείραμα που παρουσιάστηκε, έλαβε χώρα στο Μαυρίκιο της Αφρικής. Αυτό περιλαμβάνει το κρέμασμα αντικειμένων με γάντζους που τρυπάνε το δέρμα των συμμετεχόντων. Στη συνέχεια μεταφέρουν ένα ομοίωμα ναού στην πλάτη τους, το οποίο μπορεί να φτάσει μέχρι και τα σαράντα κιλά, ως τον ναό, σε απόσταση τουλάχιστον 1,5 μίλι. Ο «ναός» αυτός αποτελεί προσφορά στο θεό του ναού. Το πείραμα περιείχε τη συμπλήρωση ενός ερωτηματολογίου από όλους τους ντόπιους, συμμετέχοντες και μη, στο οποίο υπήρχε η ερώτηση «ποιος είναι ο λόγος ύπαρξης της συγκεκριμένης τελετής». Στην ερώτηση αυτή οι δημοφιλέστερες απαντήσεις ήταν οι εξής: α) για την εύνοια του θεού και β) για την ευχαρίστηση του θεού. Στη συνέχεια, δόθηκε ένα χρηματικό ποσό σε όσους είχαν συμπληρώσει το ερωτηματολόγιο και τους ζητήθηκε να δωρίσουν μέρος του ποσού αυτού και να κρατήσουν το υπόλοιπο. Τελικά αποδείχθηκε ότι αυτοί που συμμετείχαν στο έθιμο δώρισαν μεγαλύτερο ποσό από αυτούς που δεν συμμετείχαν.

Από τα παραπάνω πειράματα η έρευνα κατέληξε σε ένα βιολογικό συμπέρασμα. Σύμφωνα με αυτό το συμπέρασμα, οι συμμετέχοντες μέσω των συναισθημάτων τους κατάφεραν να ελέγξουν μία θύρα που βρίσκεται στο νωτιαίο μυελό, η οποία εκκρίνει μία ουσία στον εγκέφαλο που είναι υπεύθυνη για την αίσθηση του πόνου. Ακόμα, σύμφωνα με την έρευνα οι τελετές αυτές έχουν θετική επίδραση στην ατομική ψυχολογία αλλά και στο κοινωνικό σύνολο, αφού προκαλούν την ενοποίησή του. Προσωπικά η εργασία με μαγνήτισε από την πρώτη στιγμή, όχι μόνο λόγω του εξαιρετικά ενδιαφέροντος θέματος της αλλά και λόγω της σωστής και καλά δομημένης παρουσίασης.